Mường Hoa vadisine tepeden bakan, yaklaşık 1.500 m yükseklikte bir dağ kasabası. Her yamaçtan pirinç terasları basamak basamak iniyor, Hindiçin'in en yüksek zirvesi Fansipan da tepede bulutların içinde kayboluyor. Buraya yürümeye gelinir: teraslar ve bambular arasından köyden köye, tarlalardaki mandaların ve çivit mavisi giysili H’Mông ve Kızıl Dao kadınlarının yanından geçerek. Kasaba kalabalık. Asıl olay aşağıdaki vadide.
Ana trekking vadisi; nehrin iki yakasında ta aşağıya kadar teraslar.
Klasik trekking burada başlıyor. Günün en güzel teras manzaraları bu sırt patikasında.
Önce bir Siyah H’Mông köyü, sonra homestay'lerle dolu bir Giáy köyü. Geceyi burada geçiriyorsun.
İkinci günün klasik yürüyüşü: Tả Van'ın ötesinde, gölgeli ve yemyeşil.
Bitkisel banyolarıyla bilinen bir Kızıl Dao köyü. Ana patikadan daha sakin.
Teleferik ve merdivenlerle Hindiçin'in çatısına çık. Hava açık bir sabahta bütün sıradağlar ayaklarının altında.
Kasabaya yakın; şelalesi ve dokumacıları var. Kolay ama kalabalık.
Homestay'de tek gece kalınan iki günlük versiyonda da klasik trekkingi yaparsın. Fansipan buna sığmıyor.
Daha sakin vadilere uzanan daha uzun bir trekking yap ya da Fansipan bulutlara gömülürse diye bir sabahı yedekte tut.